Rodzaje blizn i ich leczenie

Chyba każdy z nas posiada chociaż jedną mają bliznę. Blizny powstają na skutek różnych urazów, a także często są pamiątką po zabiegu operacyjnym. Niestety blizny szpecą i nie wyglądają zbyt estetycznie. Niektórym nie przeszkadzają inni nie mogą na nie patrzeć. Zobaczmy rodzaje blizn i ich leczenie.

Co to jest blizna?

Blizny powstają w trakcie gojenia uszkodzonej skóry niezależnie od rodzaju uszkodzenia: przecięcia chirurgicznego lub przypadkowego oparzenia czy innego urazu. Blizną z punktu widzenia medycznego nazywamy zmiany zbudowane z tkanki włóknistej, które powstały w sposób samoistny lub w wyniku urazu. Tkana włóknista zastępuje chorą lub uszkodzoną tkankę. Blizna jest zatem naturalnym wynikiem gojenia się ran, podczas którego uszkodzona skóra jest zastępowana nową tkanką. Tkanka bliznowata zbudowana jest ze specjalnego rodzaju komórek zwanych fibriblasatami. Powodują one, że blizna ma większą wytrzymałość, jest grubsza i wystaje ponad otaczającą skórę. Po pewnym czasie zwykle blizny kurczą się, stają się mniej dostrzegalne, a nawet niewidoczne.

blizny

Wygląd blizn

Kształt blizny zależy od takich czynników, jak: przyczyna urazu (skaleczenie, oparzenie, zmiażdżenie, blizny po cięciu nożem itp.), miejsce na ciele, czas trwania gojenia, indywidualne skłonności do bliznowacenia. Zazwyczaj blizna jest najpierw różowa, potem blednie uzyskując perłową barwę, ponieważ nie zawiera już pierwotnego barwnika. Najmniej widoczne są blizny w kształcie linii, które powstały w wyniku cięcia nożem i są ukryte wzdłuż naturalnych fałdów i bruzd skórnych, czyli najczęściej wykonane przez chirurga. Dużo wyraźniejsze są blizny płaszczyznowe, które mają nierówną powierzchnię i zabarwienie. Mogą one powodować przykurcze i napięcia. Tego typu blizny powstają zwykle na skutek oparzeń, zmiażdżeń i ciężkich urazów.

Rodzaje blizn:

Blizny zwykłe – są skutkiem przedłużonego gojenia się rany powstałej z powodu urazu, oparzenia lub operacji. Są one twarde i sino czerwone, mogą powodować swędzenie i pieczenie skóry. Ich widoczność może być wyraźna przez kilka miesięcy. Po około sześciu miesiącach swędzenie ustępuje, a blizna mięknie i staje się mało widoczna.

blizny 1

Blizny przerosłe – pojawiają się na skutek zaburzenia procesu gojenia, np. przez zakażenie rany pooperacyjnej czy rozdrapywanie blizny. Zwykle są czerwone, pogrubione, twarde, mogą swędzieć lub boleć. Najczęściej pojawiają się w ciągu kilku tygodni od uszkodzenia skóry, zwykle u dzieci, osób młodych, po oparzeniach oraz z ciemną karnacją skóry. Nie przekraczają granicy rany pierwotnej. Blizny przerosłe mogą stopniowo zanikać, jednak jest to długotrwały proces, trwający minimum rok.

Bliznowce (keloidy) – są to blizny, które rosną już po zagojeniu się rany. Są one wypukłe i wybrzuszone, a swoim zakresem obejmują większy obszar, niż ten, na którym znajdowała się rana. Często są swędzące. Często mają ciemne lub czerwone zabarwienie, kontrastując z otaczającą je skórą. Bliznowce mogą tworzyć się w każdym wieku, lecz częściej występują u ludzi młodych miedzy 10-30 rokiem życia oraz ludzi o ciemnej karnacji. U kobiet, które miały lub mają bliznowce, w okresie ciąży może dojść do ich nawrotów lub pogorszenia stanu istniejących blizn.

przykurcz

[ hana-code-insert ] ''Najlepsze' is not found

Przykurcze bliznowate – są one wynikiem dużych ubytków skórnych (np. rozległe blizny po oparzeniach) – brzegi rany są ku sobie przyciągane, przez co powstają przykurcze. Niestety, przykurcze mogą obejmować przyległe mięśnie i ścięgna, a to powoduje ograniczenie ruchu w stawach. Przykurcze bliznowate trzeba leczyć operacyjnie.

Blizny zanikowe – powstają najczęściej w przebiegu trądziku lub ospy wietrznej. Są małe, okrągłe. Pojawiają się, gdy proces gojenia rany jest zakłócony przez niewystarczającą produkcję włókien tkanki łącznej.

Blizny pooperacyjne – powstają podczas gojenia się rany ciętej, są z reguły są najmniej widoczne. Bardziej wyraziste są blizny płaszczyznowe o dużej powierzchni i intensywniejszym zabarwieniu. Są to blizny po oparzeniu oraz po poważnym urazie, np. po zmiażdżeniu.

Blizny rozstępowe – pojawiają się około trzy tygodnie po zabiegach chirurgicznych, kiedy chirurgiczne zamknięcia skóry rozciągają się i rozszerzają. Zwykle są one płaskie, blade, gładkie, nie bardzo wyróżniające się, często występują po operacjach kolana i ramienia. Powstają także jako efekt uboczny sterydoterapii, szybkiego wzrostu ciała lub danej okolicy (np. u osób „zdobywających masę” na siłowni), w okresie ciąży, w chorobie Cushiga.

Leczenie blizn

Scars therapy

[ hana-code-insert ] ''YR' is not found

Leczenie blizn może je całkowicie wyeliminować, bądź spowodować, że staną się one mniej widoczne lub mniejsze – efekt jest uzależniony od rodzaju blizny i miejsca na ciele, w którym się pojawiła. Im młodsza blizna, tym łatwiej ją usunąć lub zminimalizować jej widoczność. Leczenie prowadzi się wieloma sposobami, w zależności od rodzaju blizny, jej wieku, miejsca gdzie się znajduje. Bardzo często konieczne jest zastosowanie kilku metod leczenia równocześnie. W leczeniu blizn wykorzystuje się wiele metod, które ogólnie możemy podzielić na chirurgiczne i niechirurgiczne. Kilka sposobów:

  • dermatochirurgia – wycięcie blizny i ponowne zeszycie;
  • krioterapia – jest to metoda zwykle bezbolesna, polega na zamrażaniu blizny ciekłym azotem, dochodzi w ten sposób do uszkodzenia komórek tkanki łącznej i tym samy do zmniejszenia produkcji substancji pozakomórkowej zawierającej włókna kolagenowe;
  • laser naczyniowy – może być przydatny w leczeniu rosnących, czerwonych bliznowców;
  • mezoterapia – poprzez delikatne wkłucia podajemy do blizny substancji silnie stymulujących wytwarzanie kolagenu jak na przykład krzemionki organicznej;
  • mikrodermabrazja (zwłaszcza dla blizn potrądzikowych);
  • opatrunki zawierające steroidy – zakładane zwykle na ok. 24 godziny. Konieczna jest ochrona otaczającej bliznę zdrowej skóry poprzez nałożenie pasty cynkowej, procedurę zwykle powtarza się co drugi dzień. Jeżeli poprawa nie nastąpi po 8-10 cyklach należy przerwać leczenie;
  • operacje plastyczne z przesunięciem płatów skórnych ( w rozległych bliznach na przykład pooparzeniowych);
  • ostrzykiwanie sterydami ( przypadku blizny dojrzałej, twardej, czasami niemożliwe jest wkłucie igły i najpierw musi być rozluźniona, na przykład przez zabieg krioterapii);
  • ostrzykiwanie triamcinolonem – lekiem z grupy steroidów. Zwykle wykonuje się kilka zabiegów w odstępie kilku tygodni, podając lek o odpowiednim stężeniu. Efekt następuje stopniowo;
  • stosowanie maści lub plastrów silikonowych w pierwszym okresie – jak tylko się zagoi rana;
  • ucisk – opatrunki uciskowe np. w bliznach po oparzeniu, masaż.

Nie istnieje jedna metoda całkowicie eliminująca blizny. Zwykle wymienione wyżej sposoby terapii stosowane są łącznie, aby osiągnąć najbardziej zadowalający efekt.

Blizny stanowią niestety niezbyt estetyczną pamiątkę po doznanych urazach. Niektóre z nich są mało widoczne, innych nie sposób nie dostrzec. Jeśli blizny nie wywołują niepożądanych objawów w postaci np. przykurczów i nie szpecą naszego ciała, np. twarzy, możemy bez problemu z nimi żyć.

Justa 2013

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 9.3/10 (4 votes cast)
Rodzaje blizn i ich leczenie, 9.3 out of 10 based on 4 ratings

Podziel się:

Komentarz

komentarz