Najbardziej kultowe samochody PRL-u

Przenieśmy się w czasie, a dokładnie do epoki PRL-u. Pokolenie naszych rodziców i dziadków zapewne dobrze pamięta kiedy to na naszych drogach królowały Warszawy, Syrenki, Duże Fiaty, czy Maluchy. Obecnie taki widok to rzadkość, kiedy przejeżdża ulicą np. Warszawa, czy Syrenka wiele osób się za nią ogląda. Zobaczmy najbardziej kultowe samochody PRL-u. Doradca kredytu Samochodowego.

Stare polskie samochody, dziś są już zabytkami lub weteranami szos. Zabytkowe Syreny, Warszawy często są już w rękach kolekcjonerów lub pasjonatów starych samochodów. Na drogach możemy spotkać jeszcze Duże Fiaty, Maluchy, czy Polonezy, ale też już coraz rzadziej.

Najbardziej kultowe samochody PRL-u

Samochody osobowe:

Warszawa

warszawa

Warszawa była pierwszym powojennym polskim autem osobowym. Produkowana była od 6 listopada 1951 do 30 marca 1973 w FSO (na Żeraniu w Warszawie) na licencji ZSRR. Luksusowy pojazd był pierwszym w powojennej historii Polski samochodem produkowanym seryjnie. Przez cały okres produkcji powstało 254 471 egzemplarzy modelu. Warszawa była produkowana w wersjach: 4-drzwiowy fastback, 4-drzwiowy sedan, 5-drzwiowe kombi, 2-drzwiowy pick-up. Powstały także odmiany specjalne Warszawy: radiowóz, ambulans/sanitarka, furgon, pocztylion oraz drezyna.

Kolejno produkowano wersje:

  • Warszawa M-20 (1951–1957)
  • Warszawa M-20 model 57 (1957–1960) (później zwana 200)
  • Warszawa 201 (1960–1964)
  • Warszawa 202 (1962–1964)
  • Warszawa 223/224 (1964–1973)

Ostatnia warszawa opuściła fabrykę w 1973 roku. Obecnie Warszawę posiadają w większości kolekcjonerzy i pasjonaci. Odrestaurowane Warszawy wykorzystywane są m.in. jako limuzyny do ślubu. Z racji odpowiedniego wieku i stanu wielu egzemplarzy, Warszawy są często rejestrowane jako pojazdy zabytkowe. Niektóre muzea wykorzystują różne modele Warszawy jako eksponaty.

Syrena

Syrena_104

syrena 105

To popularne auto osobowe w czasach PRL-u było produkowane w latach 1957-1972 przez Fabrykę Samochodów Osobowych w Warszawie, a od 1972 do 1983 przez Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w Bielsku-Białej. Wyprodukowano 521 311 egzemplarzy modelu. Dokładnie 20 marca 1957 roku rozpoczęto produkcję modelu Syrena 100. Prototypowa Syrena 100 miała dwusuwowy silnik o pojemności 744 cm3 i mocy 30 KM, który mógł rozpędzić samochód do prędkości 105 km/h. Do wnętrza samochodu wchodziło się przez drzwi otwierane pod wiatr (drzwi do łapania drobiu). W pierwszym roku wyprodukowano 200 sztuk Syren, których nadwozie wykonane było z blach ręcznie wyklepywanych na cementowo-asfaltowych formach. W następnym roku w ten sam sposób wyprodukowana została jeszcze seria 300 egzemplarzy. Pojazd stale udoskonalano, a już w 1960 roku zaczęto wytwarzanie nowej Syreny z symbolem 101. W stosunku do wcześniej produkowanej serii „100” miała skrócone od dołu drzwi i inną konstrukcję progów z zastosowaniem progowych listw ozdobnych, od „100”, „101” różniła się także dwoma wycieraczkami przedniej szyby zamiast jednej. Syrenę 102 produkowano w latach 1962-1963. Od poprzedniego modelu – Syreny 101 odróżniał się krótszą klapą bagażnika o innej konstrukcji i innymi drobnymi detalami nadwozia. Dodatkowo zmieniono ustawienie koła zapasowego w bagażniku na prawie pionowe, co zaowocowało wzrostem pojemności ładunkowej. Zastosowano także nowe odchylane fotele przednie. Produkowano również model 102 S wyposażony w silnik Wartburga 312. Kolejnym modelem Syreny była 103, produkowana była od października 1963 do lipca 1966 roku. Miała taki sam silnik jak 102, ale podniesioną moc do 30 KM. Zbiornik paliwa spod maski trafił za oparcie tylnej kanapy. Wskaźnik prądu ładowania zastąpiono wskaźnikiem poziomu paliwa oraz wprowadzono lampkę kontrolną prądu ładowania. Zmieniono także pas przedni i tylny – ze zderzaków usunięto charakterystyczne kły, ulepszono zamek maski. Istniała także wersja 103 S, wyposażona w silnik Wartburga, dający dużą poprawę osiągów pojazdu. Kolejne zmiany nastąpiły wraz z rozpoczęciem produkcji modelu 104, który produkowany był w latach 1966-1972. Model 104 w odróżnieniu od 102 i 103 ozdabiano listwami bocznymi nie poniżej, ale na wysokości klamki i unoszącymi się w odróżnieniu od poprzednich modeli ku górze. Syrena 104 była ostatnim modelem z drzwiami otwieranymi „pod wiatr”, czyli przeciwnie do kierunku jazdy. Syrena 105 była produkowana w 1972 roku przez FSO, a następnie po przeniesieniu całości produkcji w latach 1972-1983 w FSM. Pierwsze modele 105 produkowano jednocześnie na Żeraniu i w Bielsku do czasu całkowitego przeniesienia produkcji do Bielska. Samochody te różniły się tylko znaczkami (warszawskie FSO, bielskie WSM – „Wytwórnia Sprzętu Mechanicznego”), po zmianie nazwy fabryki zastąpionym znaczkiem FSM. Od poprzednika odróżniają go drzwi z zawiasami umieszczonymi na przednim słupku nadwozia (jak w większości współczesnych samochodów). Zmienił się też układ hamulcowy na dwuobwodowy. Od 1975 roku produkowano także wersję Syrena 105 Lux z lewarkiem zmiany biegów i dźwignią hamulca pomocniczego w podłodze między siedzeniami. Syrena 105 L miała także węższe fotele z regulacją kąta oparcia. Samochód mógł rozpędzić się do 120 km/h. Przez kolejne lata opracowano dwie dostawcze wersje Syreny Bosto i R-20, czyli pick-up. W latach sześćdziesiątych zaprezentowano wiele odmian Syreny, które nie weszły do produkcji seryjnej: Syrenę Mikrobus, Kombi, Sport i Syrenę 110. 30 czerwca 1983 ostatnia Syrena zjechała z taśmy montażowej po prawie 30 latach produkcji.

Doradca kredytu Samochodowego.

Fiat 125p 

fiat-125p-jamnik-limuzyna

fiat 125p

22 grudnia 1965 roku podpisano umowę licencyjną z Fiatem, na mocy której produkowano w Polsce model 125p, nazywany popularnie „dużym fiatem”. Fiat 125p to polski samochód osobowy klasy średniej produkowany w FSO na Żeraniu od 28 listopada 1967 roku do 29 czerwca 1991. Po wygaśnięciu licencji w 1983 r. zmieniono nazwę na FSO 125p. Łącznie powstało 1 445 699 egzemplarzy modelu, z czego 874 966 trafiło na eksport. Popularny duży Fiat był produkowany w wersjach: 4-drzwiowy sedan, 5-drzwiowe kombi oraz 2-drzwiowy pick-up. Pod maskę modelu 125p trafiła 4-cylindrowa 1,3-litrowa jednostka napędowa generująca moc 65 KM, która pozwalała autu osiągnąć prędkość maksymalną o wartości 125 km/h. Od początku samochód wielokrotnie modernizowano. Jedną z pierwszych poważnych modyfikacji była przeprowadzona w 1969 roku zmiana dotychczas montowanego silnika na nieco mocniejszy, 1,4-litrowy motor o mocy 70 KM, dzięki któremu auto mogło teraz rozwijać prędkość 150 km/h. Po prezentacji na XL Międzynarodowych Targach Poznańskich w 1971 roku, do produkcji wszedł także pięciodrzwiowy model kombi. W oparciu o dość udany model kombi, powstała bardzo funkcjonalna sanitarka, podstawowy pojazd służby zdrowia przez najbliższe dziesięciolecia. W roku 1974 powstała krótka seria przedłużanych 125p. Cechowały się one rozstawem osi równym 340 cm, 6-drzwiowym nadwoziem i 7-osobowym wnętrzem. Popularnie nazywano je „jamnikami”. W następnych latach w Fiacie 125p stopniowo montowano części z Poloneza, a zamiast znaczku Fiata na grillu zaczęto mocować znaczek FSO. Ze względu na znaczący spadek jakości w końcowej fazie produkcji pojazd ten nie cieszył się już taką popularnością jak jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Ostatni egzemplarz tego samochodu, oznaczony numerem 1445699, zjechał z taśmy 26 czerwca 1991 roku.

Fiat 126p „Maluch”

maluch

Chyba każdy z nas miał kiedyś przyjemność chodź raz podróżować właśnie „maluszkiem”. Kiedyś był marzeniem wielu kierowców, dziś wielu z nich ma ogromny sentyment do tego małego autka. Fiat 126p, zwany również Maluchem, jest następcą legendarnego Fiata 500, samochodu bardzo popularnego w latach sześćdziesiątych we Włoszech i nie tylko. Fiat 126p to samochód osobowy skonstruowany w zakładach FIAT w Polsce od 6 czerwca 1973 do 22 września 2000 roku. Polska wersja licencyjna produkowana była przez Fabrykę Samochodów Małolitrażowych „Polmo” Bielsko-Biała w Bielsku-Białej oraz w Tychach. W Polsce wyprodukowano łącznie 3 318 674 sztuk małych Fiatów 126, z czego w Bielsku-Białej – 1 152 325, a w Tychach – 2 166 349. Maluch produkowany w naszym kraju był tworzony w czterech wersjach: Standard (650E), Special (650ES), Komfort (650EK) i w wersji dla inwalidów (650EI). Samochód miał następujące wymiary: długość 3054 mm, szerokość 1377 mm oraz wysokość 1335 mm. Rozstaw osi wynosił 1840 mm. Popularny FIAT miał tylny napęd. Polski maluch był eksportowany do wielu krajów m.in. do Włoch, Jugosławii, RFN, Węgier, Francji, Chin, Wielkiej Brytanii, Czechosłowacji, Belgii, Bułgarii, Szwajcarii, Grecji, Austrii, Danii, Chile, Nowej Zelandii, Australii, Egiptu oraz na Cypr i Kubę. W 1987 roku stworzono model 126p BIS z bagażnikiem o pojemności 110 l, na który wygospodarowano miejsce nad komorą silnika. Przy okazji wprowadzenia na rynek nowej odmiany malucha modernizacji poddano także model standardowy. Zmieniono między innymi zderzaki, listwy boczne, a także deskę rozdzielczą. Produkcję modelu 126p zakończono 22 września 2000 roku, kiedy fabrykę opuścił ostatni egzemplarz limitowanej serii „happy end”.

Polonez

polonez

[ hana-code-insert ] ''Najlepsze' is not found

Polonez to samochód osobowy produkowany przez Fabrykę Samochodów Osobowych (FSO) w Warszawie od 3 maja 1978 do 22 kwietnia 2002 roku. Powstał jako następca Polskiego Fiata 125p, który był jednak produkowany równorzędnie aż do 1991 roku. Przez cały okres produkcji samochód przeszedł kilka większych modernizacji, wprowadzano także kolejne odmiany. Popularny samochód produkowany był w wersjach: 3-drzwiowy hatchback, 5-drzwiowy hatchback, 3-drzwiowe coupe, 2-drzwiowy pick-up (Truck). Pierwszym seryjnie produkowanym modelem był Polonez 1500, który został wyprodukowany w dniu 5 maja 1978 roku. W 1988 wprowadzono wersję użytkową Poloneza, Truck. W 1991 roku przeprowadzono gruntowną modernizację wprowadzając wersję Caro z nowym nadwoziem. Od 1996 dostępna była wersja sedan – Atu, rok później przeprowadzono ostatnią poważniejsza modyfikację Poloneza wprowadzając modele Caro i Atu Plus. Od 1999 dostępna była także wersja Kombi. Produkcję zawieszono 22 kwietnia 2002 roku, łącznie z zestawami montażowymi wyprodukowano 1 061 807 egzemplarzy modelu w różnych wersjach. Warto też wspomnieć o przydomku pierwszych Polonezów, który brzmiał „borewicz”. Wziął się on od nazwiska słynnego porucznika z serialu „07 zgłoś się”. Tak na marginesie mój ulubiony serial kryminalny z lat 80-tych. Jeszcze słyszałam drugą nazwę „trapez” ta pochodzi również z mojego ulubionego serialu, tylko trochę nowszego, mianowicie „Pitbull”.

Trabant

trabant

Trabant to samochody osobowe produkowane w latach 1957-1991 w fabryce VEB Sachsenring Automobilwerke w Zwickau założonej w 1902 roku przez Augusta Horcha w Niemieckiej Republice Demokratycznej. Samochód był budowany w następujących wersjach: 2-drzwiowy sedan, 3-drzwiowe kombi, 2-drzwiowy pick-up. Nazwa Trabant odnosi się do uczczenia wystrzelenia w ZSRR sputnika – w językach łacińskim i niemieckim „trabant” znaczy „satelita”. Ciekawostką jest, że Trabant nazywany był: Sputnikiem na kółkach, Trabi, Zemstą Honeckera, Mydelniczką, Trampkiem oraz Skrzydlakiem. Popularny Trabant był eksportowany do wielu krajów, wśród których znalazły się m.in. Czechosłowacja, Polska, Węgry, Rumunia, Bułgaria, Jugosławia, Królestwo Niderlandów, Belgia, Finlandia, Norwegia Grecja oraz Egipt.

Doradca kredytu Samochodowego.


Wartburg

1981Wartburg

Wartburg nazwa samochodów produkowanych w latach 1956–1991 przez fabrykę VEB Automobilwerk Eisenach w dawnej Niemieckiej Republice Demokratycznej. Marka Wartburg powstała w 1898 roku w Eisenach. Jej nazwa pochodzi od zamku o Wartburg w tym mieście. W 1904 roku została zastąpiona przez markę Dixi przejętą w 1928 roku przez BMW. Wartburg powrócił na rynek w roku 1956. Produkowano następujące modele Wartburga:

  • 311/313/1000 (1956-1965)
  • 312 (1965-1966)
  • 353 (1966-1988)
  • 1.3 (1988-1991)

wart

Ostatni Wartburg zjechał z taśmy produkcyjnej 10 kwietnia 1991 roku. Obecnie fabryka w Eisenach należy do koncernu General Motors i produkuje się w niej różne modele Opla.

Wołga

wołga

Wołga to legendarny samochód rosyjski popularny w latach 60. i 70. XX wieku wyprodukowany przez zakłady GAZ. Pierwsze Wołgi zostały wyprodukowane 10 października 1956 roku. Do 1957 były one produkowane jeszcze z silnikiem od Pobiedy. O tym samochodzie krążyły plotki, że po miastach polskich krążył czarna Wołga, którą rzekomo porywano dzieci. Były też pogłoski, że tym samochodem jeździli księża lub zakonnice, Żydzi, oraz wampiry lub sataniści. Ostatnim modelem tej marki była Wołga GAZ Siber, której produkcja zakończyła się w 2011 roku. Obecnie w fabryce GAZ-a w Niżnym Nowogrodzie produkowane są samochody na licencji Volkswagena i General Motors (wśród nich: chevrolet aveo oraz skody yeti, octavia oraz volkswagen jetta).

Samochody dostawcze:

Tarpan

Tarpan

Na początku lat siedemdziesiątych postanowiono zbudować samochód osobowo-towarowy, przeznaczony głównie dla rolników indywidualnych. Do realizacji tego przedsięwzięcia przystąpiono w Poznaniu. Do końca 1971 roku powstały dwa prototypy: Warta i Tarpan, oba bazujące na podzespołach osobowej Syreny. Prototyp oficjalnie zaprezentowano w październiku 1972 roku. Jeszcze w tym samym roku z taśm montażowych w Poznaniu zjechało pierwsze 25 Tarpanów 233. Badania pierwszych egzemplarzy spowodowały konieczność dokonania szeregu zmian, poprawek i ulepszeń zarówno w samej konstrukcji jak i nadwoziu samochodu. Ostatecznie produkcję Tarpanów zakończono w 1991 roku.

Nysa

NYSA_milicja

Nysa to polski samochód dostawczy opracowany na bazie Warszawy. Auto to produkowane było w latach 1958-1994,przez Zakłady Budowy Nadwozi Samochodowych w Nysie. Premiera Nysy miała miejsce w 1958 roku. Auto był produkowane w następujących wersjach: N57, N58, N59, N60, N61, N63, 501, 503, 521 oraz 522. Kultowa Nyska kojarzy nam się głównie z samochodem milicyjnym, poruszało się nią też pogotowie ratunkowe oraz wojsko. 3 lutego 1994 roku z taśm zjechała ostatnia Nysa o numerze 380575. Ostatnie nowe egzemplarze pojazdu można było kupić z placu fabrycznego jeszcze w 1996 roku.

Żuk

zuk2

Żuk to polski samochód dostawczy produkowany w Fabryce Samochodów Ciężarowych (FSC) w Lublinie. Żuk powstał na podzespołach Warszawy. Produkcja seryjna polskiego pick-upa rozpoczęła się 24 lipca 1959 roku, a rok wcześniej wyprodukowano pierwsze 50 sztuk, a w 1966 rozpoczęto produkcję seryjną. Model ten miał nadwozie typu furgon z dodatkowymi drzwiami w prawej ścianie oraz dwuczęściowymi, otwieranymi do góry i do dołu w ścianie tylnej. Całość nadwozia była oszklona, a przestrzeń ładunkowa od przestrzeni pasażerskiej oddzielono przegrodą o wysokości foteli. W 1967 roku wprowadzono do produkcji modele A 09 (silnik dolnozaworowy) i A 11 (silnik górnozaworowy) z wyraźnie wyodrębnioną drewnianą skrzynią ładunkową, której trzy ściany były otwierane. W 1968 rozpoczęto produkcję Żuka A 15. Był to pojazd gaśniczy na rynek krajowy. W 1970 roku z taśm montażowych zaczęły zjeżdżać Żuki A 07. Były to furgony towarowo osobowe. Wewnątrz nadwozia wzdłuż bocznych ścian zainstalowano składane ławeczki dla 5 osób. W 1972 roku opracowano Żuka A 18 – 10-cio osobowy mikrobus oraz Żuka R, który miał dłuższą kabinę i mniejszą skrzynię ładunkową. Ostatni Żuk opuścił fabrykę 13 lutego 1998 roku i powędrował do zakładowego muzeum, łącznie wyprodukowano 587 tysięcy aut.

Warszawa, Syrena, Fiat 125p, Fiat 126p, czy Polonez lub Wartburg jeszcze kilkadziesiąt lat temu były obiektami pożądania wielu kierowców, wiele osób dużo by dało by podróżować właśnie tymi autami. Niestety czas leci, wszystko zastępuje się nowszymi modelami, producenci prześcigają się w produkcji super samochodów. Jednak przedstawione powyżej modele na zawsze pozostaną w naszej pamięci.

Doradca kredytu Samochodowego.

Justa 2013

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (5 votes cast)
Najbardziej kultowe samochody PRL-u, 10.0 out of 10 based on 5 ratings

Podziel się:

Komentarz

komentarz