Florencja włoska stolica renesansu

Florencja to miasto w środkowych Włoszech, stolica Toskanii. Położone jest na równinie nad rzeką Arno u stóp zachodniego stoku Apenin. Jest to jedno z tych miast, które przepojone historią, sztuką i zabytkami architektury zachwyca miliony turystów.

florencja 3

[ hana-code-insert ] ''Podrozuj' is not found

Florencja włoska stolica renesansu – Historia

Florencja została założona już w I wieku p.n.e. Przez kolejne stulecia przechodziła z rąk do rąk poczynając od Etrusków, Rzymian, rodu Medyceuszy na Zjednoczonych Włochach kończąc. Już od momentu powstania miasto wspaniale prosperowało, a było to możliwe dzięki położeniu przy ważnych szlakach komunikacyjnych. Początkowo, w czasach Cesarstwa rzymskiego, Florencja była ośrodkiem handlu i rzemiosła. W 405 r. obroniła się przed najazdem Ostrogotów, w 539 r. uzależniona od Bizancjum a od 541 r. od Gotów. W 570 r. została podbita przez Longobardów, którzy z kolei utracili miasto na rzecz Franków. W 1078 r. rozpoczęto budowę nowych fortyfikacji. Od 1115 r. miasto uzyskało status niezależnego miasta, od 1167 r. weszło w skład Ligi Lombardzkiej a w 1183 r. Florencja ogłosiła się komuną miejską. Od 1434 r. miastem począł rządzić ród Medyceuszów, który doprowadził miasto do okresu największej potęgi gospodarczej i kulturalnej. W roku 1737 r. Toskania wraz z Florencją została podporządkowana bocznej linii austriackich Habsburgów. Po wygaśnięciu dynastii stery władzy przejęła rodzina Lorena. W latach 1801–1808 Florencja była stolicą Królestwa Etrurii. Od 1860 r. włączona do Królestwa Sardynii, stolica Zjednoczonych Włoch w latach 1865–1870.

Klimat

Panuje tu na ogół pogoda charakterystyczna dla centralnych Włoch. Temperatury w kwietniu, maju, wrześniu i październiku sięgają 20°C. W lipcu i sierpniu jest gorąco – ponad 30°C. Zimy są łagodne. Nad morzem temperatura rzadko kiedy spada poniżej 7°C.florence

Zabytki i atrakcje

Baptysterium Jana Chrzciciela (Battistero di San Giovanni Battista) – To najstarszy budynek, który znajduje się przy Piazza San Giovanni. Usytuowano je w niedalekiej odległości od katedry Santa Maria del Fiore. Baptysterium zostało zaplanowane jako budowla centralna, na planie ośmioboku z półkolistą absydą. W XI – XIII wieku, w okresie romańskim została przebudowana uzyskując zachowany do dnia dzisiejszego wygląd.

Bazylika San Lorenzo – Świątynia wybudowana została w XV wieku, według projektu Filippa Brunelleschiego. W pracę nad tą budowlą zaangażowany był również Michał Anioł, który zaprojektował jedną z kaplic bazyliki, a także miał zająć się fasadą budynku. Do dziś zachował się drewniany model fasady budynku, wykonany przez Michała Anioła. Artysta ten pracy swojej nie ukończył, ponieważ wszedł w konflikt z władzami miasta, które nie zgodziły się na użycie do budowy marmuru z Carrary.

Dzwonnica Gioto (Campanile di Giotto) – Została zaprojektowana przez Giotta na planie kwadratu o boku długości 16 m z graniastymi wzmocnieniami w narożnikach. Rozpoczętą przez Giotto w 1334 budowę kontynuował po jego śmierci w 1337 Andrea Pisano. Po nim od 1348 do 1359 budową kierował Francisco Talenti, który kampanilę ukończył. On też zaprojektował okno na najwyższej kondygnacji.

Galeria Akademii (Galleria dell’Accademia) – Znajduje się w pobliżu kościoła św. Marka. Jest to florencka Akademia Sztuk Pięknych i zarazem jedna z ważniejszych galerii sztuki. Założona została w 1563 roku i była pierwsza w Europie uczelnią kształcącą rzeźbiarzy i malarzy. Wśród zbiorów galerii znajdują się dzieła najwybitniejszych przedstawicieli renesansu włoskiego, miedzy innymi: Dawid Michała Anioła, Madonna Morza Botticeliego, Wenus i Kupidyn Jacopa Pontormo, a także wiele innych niezwykle cennych dzieł renesansu włoskiego.

Galeria Uffizi

Galeria Uffizi – Budynek usytuowany jest w pobliżu Piazza Della Signorita. Budowla powstała w latach 1560 – 1580, na polecenie Kosmy I, a projekt powierzono Giorgio Vasariemu. Jest to jedna z najważniejszych galerii we Florencji. W jej zbiorach znajdują się obrazy takich artystów, jak Michał Anioł, Tycjan, Leonardo da Vinci, Rafael, Carvaggio, Rubens, Rembrandt oraz Botticelli. Oprócz tego można podziwiać autoportrety słynnych malarzy, m.in. Andrea del Sarto, Bronzino, Berniniego, Rembrandta, Rubensa, van Dycka oraz Hogartha i Delacroixa. W galerii zgromadzono również arrasy, wizerunki władców polskich (Zygmunta I, Zygmunta III Wazy, Władysława IV, Jana III Sobieskiego, Augusta II, Stanisława Augusta Poniatowskiego, Henryka Walezego, Stefana Batorego, Teresy Lubomirskiej i Heleny Radziwiłłowej).

katedra

Katedra Santa Maria del Fiore – Powstała na miejscu pochodzącego z IV wieku katedralnego kościoła Santa Reparata. Powstawała od 1296 do 1436 roku. Zbudowana jest na planie krzyża łacińskiego i podzielona na trzy nawy. Została konsekrowana 25 marca 1436 r.

Kościół Santa Croce (Świętego Krzyża) – Jedna z najważniejszych świątyń franciszkańskich we Włoszech, bazylika mniejsza. Mieści się przy placu Św. Krzyża (Piazza di Santa Croce), ok. 800 metrów na południowy wschód od florenckiej katedry. Najprawdopodobniej został zaprojektowany przez Arnolfo di Cambio, mistrza kierującego budową od chwili jej rozpoczęcia w dniu 3 maja 1294 r. Budowa była kontynuowana do 1442. Kościół został konsekrowany przez papieża Eugeniusza IV w 1443 r. Jest to trójnawowa świątynia, w której pochowano wielu wybitnych twórców i artystów. Wystarczy wspomnieć, że spoczywa tu Michał Anioł, Galileusz, Niccola Machiavelli oraz Dante Alighieri.

Kościół Santa Maria Novella – Jest to dominikański kościół. Zbudowano go na miejscu oratorium pod wezwaniem Marii Panny Patronki Winnic. Na pomysł wybudowania gotyckiej bazyliki wpadli w 1246 roku dwaj zakonnicy – Sista z Florencji i Ristora z Campi. Nawy świątyni były gotowe po 33 latach, ale budowę całego kościoła zakończono w drugiej połowie XIV wieku.

Kościół Św. Ambrożego – To jedna z najstarszych budowli we Florencji. Kościół wybudowany został w XIII wieku w stylu gotyckim. Przez długi okres czasu w kościele zgromadzono pokaźną ilość wartościowych fresków, obrazów i rzeźb. W XV wieku świątynia ta pełniła rolę pracowni Andrea Verrocchiego, mistrza Leonarda da Vinci.

florencja

[ hana-code-insert ] ''Wyjazd' is not found

Most Złotników ((Ponte Vecchio) – Jest to najstarszy most florencki, na rzece Arno. Wybudowano go w XIV wieku, według projektu Neriego di Fioravante i Taddeo Gaddi w tym samym miejscu, w którym postawiono pierwszy, drewniany most już w okresie starożytnego Rzymu. Konstrukcja mostu złożona jest trzech przęseł, podpartych masywnymi filarami, które podtrzymują płytę. Dwie środkowe podpory znajdują się w nurcie rzeki. Po obu stronach mostu już w XIV w. zbudowano niewielkie budynki nad dwiema skrajnymi arkadami. Początkowo mieściły się w nich jatki rzeźników. W XVI w. zamieniono je na warsztaty i kramiki innych rzemieślników, wśród których przeważały sklepiki złotników.

Muzeum dell’Opera del Duomo – Muzeum powstało w 1891 roku. Znajdują się w nim działa pochodzące z Katedry Santa Maria del Fiore, dzwonnicy Giotta oraz z Baptysterium san Giovaniego. Do najwybitniejszych eksponatów tego muzeum należą: rzeźba Donatella Święty Jan, Madonna o szklanych oczach Arnolfa di Cambio, Pieta Michała Anioła oraz Drzwi Raju z baptysterium.

museo-di-san-marco

Muzeum św. Marka (Museo di San Marco) – Muzeum zlokalizowano w kościele i klasztorze ojców dominikanów. Wejście zdobią freski XVI – i XVII – wieczne wykonane przez Bernardino Poccetti. Oprócz tego można podziwiać freski Fra Angelico, obrazy tablicowe Fra Bartolomea, prace Domenico Ghirlandaio, Alessio Baldovinetti i Giovanni Antonio Sogliani.

Narodowe Muzeum Archeologiczne – Jest jednym z najważniejszych muzeów we Włoszech. Założone zostało w 1870 roku. To właśnie we Florencji przechowuje się dzieła Etrusków, starożytnych Egipcjan, Greków i Rzymian. Z ciekawszych dzieł należy wymienić: jedyną dużą rzeźbę etruską wykonaną brązie z okresu hellenistycznego; Chimerę z Arezzo – posąg trójgłowego potwora z V wieku p.n.e., odkryty w Arezzo.

Ogród botaniczny (Giardino dei Semplici

Ogród botaniczny (Giardino dei Semplici) – Jego założycielem był Niccolò Tribolo dla Cosima I Medici. Nazwa obiektu wiąże się z podstawowymi składnikami leków, które uzyskiwano z roślin, a które wykorzystywali średniowieczni farmaceuci. Dawny wygląd ogrodu został zachowany aż do dzisiaj.

Palazzo Strozzi – Florencki, renesansowy pałac zaprojektowany przez Benedetto da Maiano i wybudowany w latach 1489 – 1538 na polecenie Filippo Strozzi. Budynek powstał w stylu renesansowym. Znajdziemy tam charakterystyczne elementy architektury tej epoki: loggie i dziedziniec wewnętrzny otoczony krużgankami.

Pałac Medyceuszy (Palazzo Medici-Riccardi) – Wybudowano go w połowie XV wieku, według projektu Michelloza. Inicjatorem budowy był pierwszy ze znakomitych przedstawicieli rodziny Medyceuszy – Cosimo de’ Medici. Budynek ten stanowił wzór dla późniejszej architektury florenckiej. Charakterystyczna cechą jest fasada wykończona ciosanym kamieniem. Warto też zwrócić uwagę na okna, znajdujące się po obu stronach wejścia, zaprojektował je w 1617 roku Michał Anioł.

Pałac Pitti (Palazzo Pitti) – To renesansowy pałac, położony jest na południowym brzegu rzeki Arno, niedaleko od Ponte Vecchio. Budowę pałacu rozpoczął w 1458 roku florencki bankier Luca Pitti i z tego czasu pochodzi zasadnicza część dzisiejszej budowli.

Pałac Vecchio

Pałac Vecchio (Palazzo Vecchio) – Jest to XIV – wieczny pałac, którego projektantem był Arnolfo di Cambio. Budynek usytuowano przy Piazza della Signora. Początkowo Pałac Vecchio był siedzibą republiki florenckiej, w okresie późniejszym pełnił rolę ratusza. Przed pałacem znajduje się też kopia znanej rzeźby Michała Anioła oraz fontanna Neptuna.

Piazza della Signoria – To plac usytuowany w samym centrum Florencji. Powstawał między XII a XIV wiekiem. W jego bliskim otoczeniu znajduje się wiele pałaców (np. pałac Vecchio) i rzeźb. Do najważniejszych z nich trzeba zaliczyć fontannę Neptuna, „Dawida” – kopię rzeźby Michała Anioła czy też grupę Herkules i Kakus – rzeźbę wykonaną przez Bandinellego.

Kuchnia

Kuchnia florencka opiera się na wykorzystaniu najprostszych składników: chleba, oliwy, warzyw, mięsa, ryb, serów. Florencka kuchnia jest zdrowa, obfita i oparta na produktach toskańskiej wsi. Śniadanie we Florencji składa się jedynie z espresso lub cappuccino, wypijanego pospiesznie w jakimś barze albo jeszcze w domu, oraz ewentualnie panino (kanapka z bułki). Również wieczorny posiłek na ogół jest skromny i ogranicza się do lekkiej zupy albo frittata. Zupełnie inaczej wygląda za to tradycyjny florencki obiad. Pierwsze danie, to zazwyczaj makaron (pasta), risotto albo zupa. Na drugie danie, podaje się mięso lub ryby i warzywa. Później na stole pojawia się sałatka, i formaggi (ser) oraz i dolci (deser), często owocowy. Będąc we Florencji warto skosztować win toskańskich. Najlepsze, ale i najdroższe z nich są: Brunello di Montalcino oraz Vino Montalcino.

florencja 4

[ hana-code-insert ] ''Podrozuj' is not found

Placówki MSZ

Ambasada RP w Rzymie

  • Via P.P. Rubens 20, Monti Parioli
  • 00197 Roma, Italia
  • Telefon: (0039 06) 362 04 200
  • Faks: (0039 06) 321 78 95
  • e-mail: rzym.amb.sekretariat@msz.gov.pl

Wydział Konsularny w Rzymie

  • Via di San Valentino 12/14
  • 00197 Roma, Italia
  • Telefon: (0039 06) 362 04 300
  • Faks: (0039 06) 362 04 322
  • www.rzym.polemb.net

Justa 2013

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
Florencja włoska stolica renesansu, 10.0 out of 10 based on 2 ratings

Podziel się:

Komentarz

komentarz