Dieta Andersona – dieta niełączenia

Dieta Andersona inaczej nazywana jest dietą niełączenia, ponieważ jej najważniejszą zasadą jest niełączenie ze sobą w jednym posiłku produktów węglowodanowych i białkowych. Dieta ta została stworzona przez dietetyka z uniwersytetu w Los Angeles, Henry’ego L.N. Andersona. Stała się ona w ostatnich latach bardzo popularna i modna. Zobaczmy jej główne założenia.

dieta andersona

Dieta Andersona – dieta niełączenia

Dieta Andersona jest to dieta, która polega na niełączeniu białek wraz z węglowodanami. Anderson przyjął, że do trawienia białek i węglowodanów potrzeba zupełnie innych enzymów. Łączenie tych grup produktów powoduje gromadzenie się w organizmie toksyn, które są przyczyną odkładania się tłuszczu i powstawania cellulitu. Dieta Andersona opiera się głównie na spożywaniu warzyw, owoców i orzechów oraz unikaniu używek takich jak kawa, herbata czy alkohol. Nie wyklucza jednak spożycia ryb, mięsa oraz serów, jednak tylko w ograniczonym stopniu. W diecie Andersona niezwykle istotna jest także kolejność spożywania poszczególnych produktów. Na tej diecie można schudnąć 1 kg na tydzień.

sałatka

Główne założenia diety

1. Dieta Andersona opiera się na zasadzie niełączenia pokarmów białkowych i węglowodanowych.

2. Należy jeść wyłącznie wtedy, gdy czujemy się naprawdę głodni, nie należy popijać niczego ani przed, ani w trakcie, ani zaraz po jedzeniu.

3. Anderson uznał, że nie bez znaczenia jest również kolejność przyjmowania poszczególnych składników. Tak więc: rano, na czczo zaleca się jeść wyłącznie owoce i pić soki ze świeżo wyciśniętych owoców.

4. Według Andersona nie powinno się jadać w konkretnie wyznaczonych porach, ale w zamian za to w pewnych przedziałach godzinowych przyjmować określone przez niego grupy produktów. I tak:

sok_warzywny

[ hana-code-insert ] ''YR' is not found

  • od północy do południa dozwolone są wyłącznie świeżo wyciśnięte soki owocowe, jak i owoce w całości.
  • od południa do godziny 16 – soki warzywne, a pół godziny po nich zielona sałata lub inne zielone warzywa. Zakazane są wszelkie sosy, także na bazie jogurtu czy oliwy z oliwek.
  • później od godz. 16 do 20 nie ma właściwie większych wymagań – możemy jeść wszystko, pamiętając wciąż o zasadzie niełączenia białek z węglowodanami, np. produktów mięsnych ze skrobią, zawartą np. w ziemniakach, czy makaronach.
  • po godzinie 20 nie powinno się już w ogóle jeść.

5. Przyjmowanie płynów powinno następować tylko między posiłkami, ale nie w trakcie nich.

6. Dieta ta powinna trwać przez dwa tygodnie.

Dieta Andersona – wady i zalety

Jak każda dieta, tak i ta ma swoje zalety i wady. Główną zaletą diety Andersona jest to że nie wymaga wielu wyrzeczeń. Produkty spożywane podczas diety dostarczają niezbędnych składników odżywczych, dlatego też może być ona rozpatrywana jako zdrowa dieta. Jest niezwykle wygodna i praktyczna dla osób pracujących, jedzących głównie po południu. Wadą diety jest natomiast jedynie to, że nie powoduje szybkiego ubytku wagi, chyba że jest połączona z uprawianiem sportu.

warzywa

Przykładowy jadłospis

  • Od północy do 12.00: banany, winogrona, jabłka, gruszki, świeżo wyciśnięty sok np. z jabłek lub pomarańczy.
  • Od godz. 12 do 16: świeżo wyciśnięty sok z np. marchwi, pół godziny po wypiciu soku możemy zjeść sałatkę warzywną, zielone warzywa bądź orzechy.
  • Od godz. 16 do 20: chude mięso z sałatką warzywną, lub pieczone ziemniaki lub fasolka szparagowa.

Justa 2013

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (3 votes cast)
Dieta Andersona - dieta niełączenia, 10.0 out of 10 based on 3 ratings

Podziel się:

Komentarz

komentarz